Bangladesz, drugi po Chinach światowy eksporter odzieży, opiera swoją gospodarkę na sektorze tekstylnym, który generuje 10% krajowego PKB i zatrudnia około 4 milionów osób. Fabryki w kraju produkują dla globalnych marek, takich jak Zara, H&M, Primark, Mango, GAP czy Massimo Dutti, co czyni je kluczowym ogniwem w łańcuchu dostaw odzieży na świecie. W ostatnich latach pracownicy przemysłu odzieżowego borykają się z rosnącymi kosztami życia, podczas gdy minimalna płaca w kraju wynosi obecnie 12 500 taka (ok. Rząd Bangladeszu powołał specjalną komisję, aby rozpatrzeć podniesienie płacy minimalnej, jednak protestujący domagają się wzrostu o 140%, co oznaczałoby podniesienie do 30 000 taka (ok. 964 zł). Klauzula „brak pracy – brak płacy” w prawie pracy dodatkowo utrudnia negocjacje, gdyż w przypadku strajku pracownicy nie otrzymują wynagrodzenia, a fabryki mogą być zamykane przez policję na żądanie właścicieli. Przemysł odzieżowy w Bangladeszu skupiony jest głównie w trzech regionach: Savar, Ashulia i Gazipur, które są największymi ośrodkami produkcyjnymi. W październiku 2026 roku inflacja w kraju osiągnęła 8,27%, co dodatkowo obciąża pracowników, którzy muszą płacić więcej za żywność i energię. Według danych, wartość eksportu odzieży z Bangladeszu wynosi niemal 40 miliardów dolarów rocznie, co czyni ten sektor strategicznym dla gospodarki kraju. Właściciele fabryk argumentują, że postulowane przez pracowników podniesienie płacy jest niemożliwe do zrealizowania ze względu na kryzys energetyczny oraz rosnące cła eksportowe. Komisja rządowa, powołana w listopadzie, ma przedstawić rekomendacje dotyczące nowych stawek płacy minimalnej do końca listopada, a zmiany mają zacząć obowiązywać od 1 grudnia 2026 roku.
Od kilku dni w Bangladeszu trwa masowy strajk pracowników przemysłu odzieżowego, który objął ponad 150 fabryk w kluczowych ośrodkach produkcyjnych. Protestujący domagają się podniesienia minimalnej płacy o 140%, z obecnych 12 500 taka (401 zł) do 30 000 taka (964 zł), argumentując, że obecne wynagrodzenie nie pozwala im utrzymać się w warunkach rosnącej inflacji. Według informacji BBC, policja zamknęła już 29 fabryk, a kolejne mają zostać zamknięte na czas nieokreślony. Wiceprezes Centrum Związków Zawodowych Pracowników Przemysłu Odzieżowego Bangladeszu, Joly Talukder, podkreślił, że pracownicy przez lata ponoszą koszty kryzysu, podczas gdy właściciele fabryk i globalni detalici czerpią zyski z ich pracy. Producenci odzieży oświadczyli, że tak drastyczne podniesienie płacy jest niemożliwe ze względu na kryzys energetyczny i rosnące cła eksportowe. Rząd Bangladeszu pracuje nad zmianami w zakresie płacy minimalnej, a komisja powołana w listopadzie ma przedstawić rekomendacje do końca tego miesiąca.
Komentarz Redakcji
Strajk w Bangladeszu może zakłócić dostawy odzieży dla międzynarodowych marek, a klauzula „brak pracy – brak płacy” dodatkowo pogarsza sytuację pracowników.
ℹ️ Nota od wydawcy:
Tytuł oraz sekcje „Analiza”, „Kontekst” i „Komentarz” zostały opracowane automatycznie przez AI na podstawie materiału źródłowego wskazanego powyżej. Pełne informacje znajdziesz u źródła.
Bez cookies i śledzenia. Ten serwis nie używa plików cookies ani narzędzi analitycznych. W pamięci Twojej przeglądarki zapisujemy tylko ustawienia wyglądu (np. tryb ciemny) i informację o zamknięciu tego okienka. Banery i linki do sklepów to reklamy i linki partnerskie. Polityka prywatności