ZDROWIE

Karta zgonu opóźniona o godziny – ciało 66-latki leżało na schodach przychodni

Analiza

Współczesny system opieki zdrowotnej w Polsce opiera się na precyzyjnie określonej procedurze wystawiania aktów zgonu, która jednak w praktyce często ulega zakłóceniu z powodu błędów organizacyjnych, braku koordynacji między placówkami oraz niejasności w zakresie kompetencji lekarzy. Według obowiązujących przepisów, w przypadku śmierci pacjenta w domu lub placówce medycznej, obowiązek wystawienia karty zgonu spoczywa na lekarzu rodzinnym, który prowadził opiekę nad zmarłym w ciągu ostatnich 30 dni. Jednak w sytuacjach awaryjnych, gdy lekarz rodzinny jest niedostępny, a lokalna nocna i świąteczna opieka zdrowotna (NiŚOZ) odmówi interwencji, procedura przewiduje powiadomienie Powiatowego Centrum Zarządzania Kryzysowego. W ostatnich miesiącach w mediach pojawiło się kilka przypadków, gdzie opóźnienia w wystawieniu dokumentu prowadziły do niepotrzebnego przedłużania się procedur pogrzebowych oraz naruszania godności zmarłych. W Tarnowskich Górach problem ten przybrał szczególnie dramatyczny obrót, gdy ciało 66-letniej kobiety pozostawało na klatce schodowej przez kilka godzin z powodu braku chętnych do wystawienia karty zgonu. Według danych Ministerstwa Zdrowia, w 2025 roku zarejestrowano ponad 400 przypadków opóźnień w procedurach związanych ze śmiercią pacjentów w placówkach medycznych, co wskazuje na systematyczne problemy w komunikacji między lekarzami i instytucjami. Dodatkowo, w ostatnich latach obserwuje się rosnącą liczbę skarg pacjentów i ich rodzin na brak przejrzystości w procedurach oraz nadmierną biurokrację w systemie opieki zdrowotnej. Warto również zauważyć, że w wielu przypadkach problemy te wynikają z niedostatecznego szkolenia personelu medycznego w zakresie postępowania w sytuacjach kryzysowych oraz braku jasno określonych protokołów postępowania w przypadku śmierci pacjenta w placówce.

Kontekst i Tło

Sytuacja z Tarnowskich Gór nie tylko ujawniła poważne luki w systemie opieki zdrowotnej, ale także podkreśliła konieczność wprowadzenia bardziej elastycznych procedur w przypadku nagłych zgonów. Opóźnienia w wystawieniu karty zgonu nie tylko naruszają godność zmarłych, ale także generują dodatkowe obciążenie dla rodzin, które muszą czekać na formalności niezbędne do przeprowadzenia pogrzebu. W dłuższej perspektywie takie przypadki mogą prowadzić do wzrostu nieufności społeczeństwa wobec systemu opieki zdrowotnej oraz zwiększenia liczby skarg na działanie placówek medycznych. Ponadto, brak spójności w postępowaniu lekarzy może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych, zarówno dla samych lekarzy, jak i dla instytucji, które nie zapewniają odpowiedniego wsparcia w sytuacjach kryzysowych. W kontekście rosnącej cyfryzacji sektora zdrowia, wprowadzenie elektronicznych systemów zarządzania aktami zgonu mogłoby znacząco przyspieszyć procedury i zminimalizować ryzyko błędów. Jednakże, jak pokazuje ten przypadek, kluczowym problemem pozostaje nie tylko technologia, ale przede wszystkim jasny podział odpowiedzialności i skuteczna komunikacja między wszystkimi uczestnikami procesu.

Komentarz Redakcji

Absurd sytuacji polega na tym, że system opieki zdrowotnej, który ma chronić życie i godność pacjentów, w momencie śmierci staje się biurokratycznym labiryntem. Kiedy lekarze odmawiają wystawienia karty zgonu, a procedury nie przewidują jasnego planu awaryjnego, to nie tylko ciało pozostaje bez opieki, ale także rodziny czekają w niepewności. To nie tylko problem organizacyjny, ale głęboki sygnał o braku empatii i profesjonalizmu w krytycznych momentach.