ŚWIAT

Rosyjski „wytrych” w dyskusji o europejskiej architekturze bezpieczeństwa

Analiza

W Dublinie odbywa się szczyt Europejskiej Wspólnoty Politycznej, w którym uczestniczy 50 przedstawicieli państw, w tym prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski. Jednym z głównych tematów jest wojna na Ukrainie oraz perspektywy jej zakończenia. W trakcie negocjacji w Abu Zabi, w których brały udział delegacje Rosji i Ukrainy oraz przedstawiciele Stanów Zjednoczonych, media podkreśliły powrót do pojęcia „europejska architektura bezpieczeństwa”. Termin ten ma korzenie w sowieckiej retoryce, sięgające Molotowa (1954) i Gromyko (1969), a później był wykorzystywany przez Putina w 2021 roku jako argument za wycofaniem amerykańskich wojsk z Europy. Amerykańscy dyplomaci, m.in. Steve Witkoff i Jared Kushner, przyjęli tę narrację, podkreślając potrzebę szerszej architektury bezpieczeństwa obejmującej amerykańskie bazy w Polsce. Premier Estonii Kaja Kallas zwróciła uwagę, że najpierw należy osiągnąć zawieszenie broni, a dopiero potem rozmawiać o architekturze bezpieczeństwa, podkreślając istniejące dokumenty, takie jak Akt Końcowy z Helsinek, Karta Paryska i Memorandum budapesztańskie, które Rosja podpisała, ale nie respektuje.

Kontekst i Tło

Powrót rosyjskiego hasła „europejska architektura bezpieczeństwa” wskazuje na próbę zmiany priorytetów dyplomatycznych, odciągając uwagę od natychmiastowego zawieszenia ognia na Ukrainie. Amerykańska reakcja, w tym wypowiedzi Witkoffa i Kushnera, świadczy o gotowości do rozszerzenia dyskusji o strategiczną obecność wojskową w Europie. Argumenty Estonii podkreślają, że bez realnego rozejmu konfliktu rozmowy o strukturach bezpieczeństwa tracą sens, co może utrudnić postęp w negocjacjach pokojowych. Jeśli Rosja nie będzie respektować istniejących porozumień, dalsze dyskusje mogą stać się jedynie retorycznym narzędziem w walce o wpływy.

Komentarz Redakcji

Rosja używa starej sowieckiej retoryki, by odciągnąć uwagę od faktu, że wciąż strzela w Ukrainę – a my dyskutujemy o bazach w Polsce.