SPORT

Pękające sznurówki Mai Chwalińskiej – przyczyny i perspektywy

Analiza

Podczas turnieju WTA1000 w Wuhan polska tenisistka Maja Chwalińska trzykrotnie musiała przerwać mecz, aby wymienić pękające sznurówki. Incydenty miały miejsce w meczu 1/16 z Marie Bouzkovą, w ćwierćfinale z Marią Sakkari oraz w finale z Sonay Kartal, gdzie w drugim secie przy stanie 2:2 sznurówki ponownie się rozerwały. Trener Chwalińskiej, Jaroslav Machovsky, tłumaczy, że na twardych kortach (hard) dochodzi do intensywnego ślizgu stopy, co w połączeniu z konstrukcją butów powoduje szybkie zużycie sznurówek. Producent obuwia On, którego model The Roger Pro 2 nosi Chwalińska, stosuje systemy stabilizacji z taśmami połączonymi ze sznurówkami, które mają ostre krawędzie przyspieszające przetarcie. Podobny problem miał hiszpański tenisista Rafael Jodar w Cincinnati Open, gdzie dwukrotnie wymieniał sznurówki, co wpłynęło na przebieg meczu. Machovsky podkreśla, że nie planuje zmiany obuwia, a ewentualne wzmocnienie sznurówek może obejmować materiały takie jak kevlar lub nylon balistyczny.

Kontekst i Tło

Powtarzające się awarie sznurówek w kluczowych momentach turnieju wskazują na potrzebę przemyślenia konstrukcji obuwia i materiałów używanych w sznurówkach na kortach twardych. Trener Machovsky uważa, że przerwy na wymianę sznurówek nie wpłynęły negatywnie na formę Chwalińskiej, a wręcz mogły pomóc w zachowaniu koncentracji. Jednak ryzyko, że w innym meczu przerwa spowoduje utratę przewagi, pozostaje realne. Rozważane wzmocnienia, takie jak kevlarowe sznurówki, mogą stać się standardem wśród graczy, którzy regularnie grają na hardzie. Przykład Rafaela Jodara pokazuje, że wymiana sznurówek może mieć taktyczny wymiar, wpływając na dynamikę meczu.

Komentarz Redakcji

Kiedy technologia buta staje się przyczyną sportowego dramatu, a nie jego rozwiązaniem, warto zadać pytanie o granice innowacji w tenisie.