WIADOMOŚCI

Konstytucyjny kryzys: SN w otwartym konflikcie z Sejmem i TK

Analiza

W środę, 3 listopada 2026 roku, Kolegium Sądu Najwyższego (SN) podjęło bezprecedensową uchwałę, w której wyraziło *stanowczy sprzeciw* wobec działań Sejmu i części sędziów Trybunału Konstytucyjnego (TK), które podważają niezależność władzy sądowniczej. Uchwała została wydana po tym, jak Zgromadzenie Ogólne SN nie osiągnęło wymaganego kworum z powodu bojkotu ze strony 28 sędziów – głównie tych powołanych przed reformą sądownictwa z 2017 roku. Przyczyną konfliktu stały się działania prezesów TK, Bogdana Święczkowskiego i Bartłomieja Sochańskiego, którzy – według SN – wykraczają poza kompetencje i naruszają procedury konstytucyjne. Wydarzenia te są kontynuacją długotrwałego sporu między władzą ustawodawczą a sądownictwem, który eskalował po kontrowersyjnych nominacjach sędziowskich w 2023 roku. W tle kryje się także polityczne podłoże: Sejm, kontrolowany przez koalicję rządową, wielokrotnie ingerował w skład TK, co spotkało się z oporem części sędziów i międzynarodowych organizacji, takich jak Komisja Wenecka. Aktualny kryzys jest więc kolejnym etapem w walce o kontrolę nad interpretacją Konstytucji, z której zależy przyszłość polskiego państwa prawa. Warto zauważyć, że uchwała SN nie jest jedynie gestem symbolicznym – jej podłożem jest obawa o *porządek konstytucyjny*, który grozi rozpadnięciem w przypadku dalszych ingerencji legislacyjnych w sądownictwo.

Kontekst i Tło

Uchwała SN ma dalekosiężne konsekwencje dla polskiego systemu prawnego i politycznego. Po pierwsze, umacnia pozycję sądownictwa jako ostatniej instancji obrony przed nadużyciami władzy ustawodawczej, co może zablokować dalsze reformy TK w obecnej kadencji. Po drugie, sytuacja pogłębia polarizację społeczeństwa – sędziowie dzielą się na tych, którzy popierają reformy, i tych, którzy je traktują jako ataki na niezależność sądów. W dłuższej perspektywie może to prowadzić do dalszych konfliktów konstytucyjnych, a nawet interwencji międzynarodowych, zwłaszcza jeśli TK zostanie całkowicie podporządkowany Sejmowi. Rynek również odczuje skutki: inwestorzy i przedsiębiorcy obawiają się destabilizacji prawnej, co może spowolnić rozwój gospodarczy. Ponadto, uchwała SN może posłużyć jako precedens dla innych krajów w podobnych konfliktach między władzą ustawodawczą a sądownictwem, stając się tematem dyskusji w Unii Europejskiej. Ostatecznym ryzykiem jest erozja zaufania obywateli do instytucji, co może zaostrzyć kryzys demokratyczny w Polsce.

Komentarz Redakcji

Kiedy Sąd Najwyższy wydaje uchwałę w obronie Konstytucji, a Sejm ignoruje procedury, nie ma mowy o demokratycznym dialogu – jest tylko walką o władzę. Absurd polega na tym, że obie strony roszczą sobie prawo do interpretacji ustawy zasadniczej, podczas gdy obywatele stają się tylko statystami w politycznym szachu. Czy ktokolwiek pamięta, że Konstytucja ma chronić *ludzi*, a nie partie?