ŚWIAT

Phuket w kryzysie: Jak izraelscy turyści i biznesmeni dzielą Tajlandię na wrogie obozy

Analiza

Wyspa Phuket, dawniej synonimem rajskiego wypoczynku i stabilności gospodarczej, stała się w 2026 roku epicentrum społecznych napięć, których korzenie sięgają zarówno lokalnych obaw ekonomicznych, jak i globalnych konfliktów geopolitycznych. Od wybuchu wojny w Strefie Gazy w październiku 2023 roku Tajlandia, szczególnie jej turystyczne regiony, stała się polem walk nie tylko ideologicznych, ale również ekonomicznych. Izraelczycy, którzy od lat stanowią znaczący odsetek turystów i inwestorów – w 2025 roku ich liczba przekroczyła 410 tysięcy, czyli około 4% populacji Izraela – zostali oskarżeni o wypieranie miejscowych przedsiębiorców z rynku. Protesty na Phuket, gdzie demonstranci domagają się zamknięcia ośrodków ruchu Chabad oraz ograniczenia napływu izraelskich turystów, są tylko wierzchołkiem góry lodowej. Tajlandzkie władze, pod presją nacjonalistycznych grup, podjęły już konkretne kroki, takie jak odebranie obywatelstwa naczelnemu rabinowi Chabadu w kraju, Josefowi Chaimowi Kantorowi, oraz kontrolę firm z nim powiązanych. Dodatkowo, w ostatnich miesiącach donoszono o likwidacji żydowskiego cmentarza, co jeszcze bardziej zaostrzyło napięcia. Paralele do tych wydarzeń można znaleźć w innych krajach Azji, gdzie społeczności żydowskie stają się celem fal antysemityzmu, często manipulowanego przez lokalne media i polityków. W Polsce, gdzie odnotowano rekordową liczbę wniosków o uzyskanie obywatelstwa przez Żydów uciekających z Izraela, podobne tendencje są widoczne – choć w odmiennej formie. Tam jednak problemem jest nie tyle obecność, co ucieczka przed konfliktem, podczas gdy w Tajlandii dominuje lokalny opór wobec postrzeganego zagrożenia kulturowego i gospodarczego.

Kontekst i Tło

Fala protestów na Phuket ma dalekosiężne konsekwencje zarówno dla Tajlandii, jak i dla izraelskiej diaspory. Po pierwsze, kraj ryzykuje utracąć znaczący sektor przychodów turystycznych, który w 2025 roku generował miliardy dolarów rocznie. Izraelczycy, często podróżujący grupami i korzystający z usług specjalistycznych agencji, stanowią kluczowy segment rynku. Ich odjazd lub ograniczenie obecności może prowadzić do kryzysu dla lokalnych przedsiębiorstw, które od lat zależą od tego strumienia turystów. Po drugie, sytuacja w Tajlandii może nasilić globalne trendy izolacji społeczności żydowskich, które od początku konfliktu w Strefie Gazy stają się celem ataków i dyskryminacji. W Polsce, gdzie obserwuje się wzrost antysemityzmu w dyskursie publicznym, podobne mechanizmy manipulacji mogą się nasilać, szczególnie w kontekście debaty o zwrocie mienia żydowskiego. Trzecim aspektem jest kryzys zaufania – zarówno między lokalnymi społecznościami a zagranicznymi inwestorami, jak i między Tajlandią a Izraelem, który może wpłynąć na politykę handlową i dyplomatyczną obu stron. Na dłuższą metę, jeśli Tajlandia zdecyduje się na dalsze ograniczenia, może stracić nie tylko turystów, ale również inwestorów, co osłabi gospodarkę regionu. Z drugiej strony, Izrael może zareagować poprzez dywersyfikację rynków turystycznych, co jednak wymaga czasu i zasobów.

Komentarz Redakcji

Absurd sytuacji polega na tym, że Tajlandia, kraj słynący z gościnności i tolerancji, dzieli się na obozy, w których zagraniczni turyści stają się wrogami numer jeden. Podczas gdy Izraelczycy są postrzegani jako zagrożenie dla lokalnej gospodarki, zapominamy, że to właśnie ich obecność przez lata wspierała rozwój regionu. Teraz jednak nacjonalizm i obawa przed przejęciem biznesów przez cudzoziemców przeważają nad pragmatyzmem. To klasyczny przykład, jak globalne konflikty mogą lokalnie przerodzić się w kryzys gospodarczy i społeczny – a Tajlandia płaci za to najwyższą cenę.