ZDROWIE

Intensywna terapia LDL obniża blaszki miażdżycowe o ponad 21% – przełom w kardiologii

Analiza

W 2026 roku opublikowano wyniki badania FLOWPROMOTE, obejmującego 104 pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, którzy nie przyjmowali wcześniej statyn. Uczestnicy zostali losowo podzieleni na dwie grupy: jedna otrzymywała 40 mg atorwastatyny dziennie, druga – 40 mg rosuwastatyny w połączeniu z 10 mg ezetymibu. Obserwacje tomografii komputerowej (CCTA) przeprowadzono przed leczeniem oraz po 9 i 18 miesiącach terapii. Połączenie rosuwastatyny i ezetymibu obniżyło poziom LDL o około 65 %, podczas gdy atorwastatyna zmniejszyła go o 38 %. Najważniejszym wynikiem było zmniejszenie średniej objętości blaszek miażdżycowych o 21,1 % w grupie skojarzonej, w porównaniu do 13,6 % przy samym atorwastatynie. Regresję zmian zaobserwowano u 90 % pacjentów w grupie skojarzonej i u 75 % w grupie jednoprzepisowej. Badanie podkreśla, że farmakoterapia nie zastępuje zdrowego stylu życia, który nadal jest kluczowy w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych.

Kontekst i Tło

Wyniki FLOWPROMOTE sugerują, że intensywne obniżanie LDL może nie tylko hamować postęp miażdżycy, ale także częściowo cofać istniejące blaszki, co może zmienić podejście do leczenia pacjentów z chorobą wieńcową. Skuteczność kombinacji rosuwastatyny i ezetymibu może przyczynić się do większej adopcji terapii skojarzonej w praktyce klinicznej, zwłaszcza w kontekście rosnącej liczby amputacji kończyn w Polsce, o której alarmują eksperci. Jednocześnie rozwój technologii AI w diagnostyce, wspierany przez dofinansowanie PARP dla projektu Kardiobeat.CT, może umożliwić precyzyjniejsze monitorowanie zmian blaszek i lepsze dopasowanie terapii. Jednak autorzy podkreślają potrzebę dalszych obserwacji i integracji farmakoterapii ze zmianą stylu życia, aby osiągnąć trwałe korzyści zdrowotne.

Komentarz Redakcji

Jeśli leki potrafią cofnąć blaszki, a AI przyspieszy ich ocenę, wreszcie możemy przestać traktować miażdżycę jako nieodwracalny los pacjentów.