SPORT

Maksim Szackich: Uzbekistan nie będzie parkował autobusu na MŚ 2026

Analiza

Po rozpadzie ZSRR w 1991 roku Uzbekistan stał się niepodległym państwem, a jego federacja piłkarska musiała zbudować strukturę od podstaw. W latach 90. kraj borykał się z ograniczonymi zasobami i słabą infrastrukturą, co utrudniało rozwój talentów. Przełom nastąpił, gdy młodzi zawodnicy, tacy jak Szackich, zaczęli wyjeżdżać do silniejszych lig europejskich, zwłaszcza do Dynamo Kijów, co podniosło poziom gry narodowej reprezentacji. Sukcesy w Lidze Mistrzów i regularne występy w europejskich pucharach przyczyniły się do zwiększenia popularności futbolu w Uzbekistanie. W ostatniej dekadzie federacja intensywnie inwestuje w akademie młodzieżowe i zachęca graczy do gry za granicą, co ma zapewnić lepsze wyniki na arenie międzynarodowej, w tym na MŚ 2026.

Kontekst i Tło

Maksim Szackich, legendarny napastnik Uzbekistanu, opowiada o swojej drodze od szkółki w Taszkencie po sukcesy w Dynamo Kijów, gdzie zastąpił Andrija Szewczenkę. Wspomina trudny mecz barażowy z Bahrajnem w 2005 roku, w którym błąd sędziego FIFA pozbawił go szansy na pierwszą kwalifikację na mundial. Trenerzy Srecko Katanec i Fabio Cannavaro są kluczowi w przygotowaniach Uzbekistanu do MŚ 2026, a Szackich podkreśla potrzebę wyjazdu zawodników do silniejszych lig. Podkreśla rolę psychologii i intensywnych treningów pod okiem Walerego Łobanowskiego, które ukształtowały jego mentalność. Mimo że Uzbekistan nie awansował dotąd, zawodnik wierzy, że drużyna nie będzie „parkować autobusu” i ma realne szanse w trudnej grupie z Portugalią i Kolumbią.

Komentarz Redakcji

Maksim wciąż liczy na mundial, choć jego lata już dawno przeszły przez bramki.