WIADOMOŚCI

Chatbot zamiast przyjaciela – dorosłych wciąga samotność online

Analiza

Rozwój systemów dialogowych rozpoczął się w latach 90., ale dopiero ostatnia dekada przyniosła ich masową dostępność dzięki potężnym modelom językowym. Wzrost popularności smartfonów i platform społecznościowych zwiększył codzienny kontakt z wirtualnymi asystentami. Pandemia COVID‑19 wprowadziła ograniczenia społeczne, które przyspieszyły przyzwyczajenie do komunikacji online. Jednocześnie rosnąca presja zawodowa i brak czasu na tradycyjne spotkania sprzyjały szukaniu szybkich, dostępnych rozwiązań emocjonalnych. Badania psychologiczne wskazują, że choć technologia może łagodzić chwilowy dyskomfort, długotrwałe poleganie na niej zwiększa ryzyko chronicznej izolacji. W odpowiedzi rządy i organizacje pozarządowe wprowadzają programy wspierające zdrowie psychiczne, podkreślając potrzebę równowagi między światem cyfrowym a rzeczywistym.

Kontekst i Tło

W raporcie „Samotność 2.0” Katarzyna Lazzeri opisuje, jak coraz więcej dorosłych spędza godziny na rozmowach z wirtualnym asystentem, traktując go jak jedynego przyjaciela. Zjawisko to, dotychczas kojarzone głównie z dziećmi, okazuje się powszechne także wśród osób w średnim wieku i starszych. Rozmowy z botem, opierające się na zaawansowanych modelach językowych, dają poczucie bycia zrozumianym, ale jednocześnie izolują od realnych kontaktów. Pandemia przyspieszyła przyzwyczajenie do cyfrowej komunikacji, a brak fizycznej interakcji potęguje potrzebę wirtualnego towarzystwa. Eksperci ostrzegają, że uzależnienie od takiego dialogu może pogłębiać uczucie osamotnienia i utrudniać budowanie trwałych relacji międzyludzkich.

Komentarz Redakcji

Kiedy technologia zastępuje przyjaciół, to znak, że społeczeństwo potrzebuje prawdziwego resetu emocjonalnego.