BIZNES

Podatki 2026: Jak rząd od nowa pisze przepisy, które mogą kosztować podatników miliardy

Analiza

W listopadzie 2026 roku polski rząd znalazł się w sytuacji bez precedensu, gdy po raz kolejny w krótkim czasie musi od podstaw przygotować i wprowadzić do Sejmu ustawę nowelizującą przepisy podatkowe, tym razem dotyczącą PIT i CIT. Proces legislacyjny, który rozpoczął się pod koniec października, ujawnił poważne problemy proceduralne i konstytucyjne. Sejm uchwalił ustawę reformującą PIT, ale Senat wprowadził zmiany, które wywołały kontrowersje – m.in. przywrócenie podwyżki stawki CIT dla dużych firm, co Senackie Biuro Legislacyjne oceniło jako potencjalne wyjście poza zakres ustawy uchwalonej przez Sejm. W odpowiedzi rząd, zamiast naprawić błąd w Sejmie, zdecydował się na całkowite wycofanie projektu i rozpoczęcie procedury od nowa. Według analityków, taka sytuacja jest niezwykle rzadka i wiąże się z brakiem standardowych procedur konsultacyjnych, opiniowania przez ekspertów czy nawet uzgodnień koalicyjnych. W tle działań rządowych widoczne są także presje biznesowe – przedstawiciele sektora prywatnego zabiegają o weto prezydenta Karola Nawrockiego, obawiając się negatywnego wpływu podwyżek podatkowych na konkurencyjność gospodarki. Według szacunków, zmiany mogą wpłynąć na portfele nawet trzech i pół miliona podatników, a dla firm przekraczających próg przychodów 50 mln euro rocznie podwyżka CIT oznacza dodatkowe obciążenie finansowe. Proces legislacyjny, zaplanowany na czwartek 5 listopada, budzi również obawy wśród prawników, którzy wskazują na ryzyko niekonstytucyjności nowych przepisów, jeśli nie zostaną właściwie uzgodnione między izbami parlamentu. Tymczasem, jak podkreślają eksperci, taka sytuacja może prowadzić do niepewności prawnej i utrudnień w planowaniu finansowym zarówno dla obywateli, jak i przedsiębiorstw.

Kontekst i Tło

Powtórne wprowadzenie ustawy podatkowej w 2026 roku to nie tylko kwestia proceduralna, ale także sygnał dla rynku i społeczeństwa o braku spójności w polityce fiskalnej. Dla podatników oznacza to kolejne opóźnienia w wprowadzeniu stabilnych przepisów, co może prowadzić do chaosu w deklaracjach i planowaniu finansowym. Firmy, zwłaszcza te o wysokich przychodach, mogą odczuć dodatkowy ciśnienie w postaci podwyżek CIT, co w kontekście obecnej sytuacji gospodarczej może zniechęcać do inwestycji. W dłuższej perspektywie taka niestabilność prawna osłabia zaufanie do instytucji państwowych i może przyczynić się do ucieczki kapitału za granicę. Ponadto, brak konsultacji publicznych i opinii eksperckich może prowadzić do błędów legislacyjnych, które będą kosztować państwo dodatkowe środki na ich naprawę. Wreszcie, sytuacja ta pokazuje, jak delikatnym balansem jest proces legislacyjny w Polsce, gdzie każda zmiana wymaga precyzji i dogłębnej analizy, aby uniknąć skutków drugiego rzędu dla gospodarki i społeczeństwa.

Komentarz Redakcji

Kiedy rząd decyduje się na restartowanie ustawy, która już przeszła Sejm, a Senat wtrąca się w sposób, który może być niekonstytucyjny, nie ma to nic wspólnego z efektywnością, a wszystko z improwizacją. To nie tylko kosztowna strata czasu, ale także dowód na to, że politycy nie potrafią przewidzieć konsekwencji swoich działań. Podatnicy i przedsiębiorcy płacą za brak spójności – a to najgorszy rodzaj podatku.