BIZNES

Rosja sprzedaje złoto jak w 1998 roku – kryzys powraca po 28 latach

Analiza

Rosja w 2026 roku powtarza scenariusz z kryzysu finansowego z 1998 roku, kiedy to Centralny Bank Rosji był zmuszony do masowej sprzedaży złota, aby utrzymać płynność systemu finansowego. Wówczas, w obliczu niewypłacalności państwa i dewaluacji rubla, sprzedano 118 ton złota, aby pozyskać twardą walutę. Wtedy też bank centralny równolegle kupował złoto na rynku krajowym, aby odbudować rezerwy po kryzysie. Obecnie sytuacja jest odmienna – Rosja nie prowadzi równoległych zakupów, tylko systematycznie redukuje rezerwy złota, sprzedając je w tempie 60 ton od początku roku. Według danych opublikowanych 20 października 2026 roku, rezerwy złota spadły o 2 miliony uncji (62,2 tony) od początku roku, co stanowi największą sprzedaż od czasu kryzysu z 1998 roku. Wartość tych rezerw spadła z 333,48 miliarda dolarów do 301,61 miliarda dolarów, co stanowi 41,22 procent oficjalnych aktywów rezerwowych. Rosja eksportuje złoto głównie do Chin, gdzie w tym roku wyeksportowano rekordowe 100 ton. Tymczasem na rynkach globalnych złoto osiągnęło w tym tygodniu cenę 4256 dolarów za uncję, co może dodatkowo utrudnić Rosji pozyskiwanie twardych walut. Sprzedaż złota jest obecnie jedną z nielicznych możliwości pozyskiwania walut obcych w warunkach sankcji zachodnich, które odcięły Rosję od międzynarodowych rynków finansowych. W 1998 roku sprzedaż złota była desperackim posunięciem, które nie rozwiązało problemów strukturalnych, takich jak deficyt budżetowy czy utrata zaufania do rubla. Obecnie sytuacja wydaje się jeszcze bardziej skomplikowana, gdyż Rosja nie ma możliwości równoległych zakupów złota na rynku krajowym, a jej rezerwy maleją w tempie, które może zagrozić stabilności finansowej państwa w dłuższej perspektywie. Dodatkowo, rosnące koszty prowadzenia wojny na Ukrainie wymuszają na Kremlu poszukiwanie dodatkowych źródeł finansowania, co może przyspieszyć tempo sprzedaży złota w najbliższych miesiącach.

Kontekst i Tło

Sprzedaż złota przez Rosję w takim tempie ma poważne konsekwencje zarówno dla gospodarki kraju, jak i dla globalnych rynków surowców. Po pierwsze, redukcja rezerw złota osłabia pozycję finansową Rosji, ogranicza jej możliwości interwencji na rynkach walutowych i może prowadzić do dalszej dewaluacji rubla. Po drugie, masowa sprzedaż złota może wpłynąć na jego cenę na globalnych rynkach, choć obecnie rynek wydaje się stabilny dzięki działaniom manipulatorów, którzy tłumią wzrost cen do poziomu 4256 dolarów za uncję. Po trzecie, Rosja traci jeden z najważniejszych aktywów strategicznych, które mogłyby zostać wykorzystane w przyszłości do stabilizacji gospodarki lub jako narzędzie dyplomacji ekonomicznej. W dłuższej perspektywie, jeśli sytuacja finansowa Rosji nie ulegnie poprawie, może dojść do kolejnego kryzysu płynności, podobnego do tego z 1998 roku, co zagroziłoby nie tylko stabilności wewnętrznej, ale także geopolitycznemu status quo. Ponadto, koncentracja sprzedaży złota w kierunku Chin może wzmocnić zależność Rosji od tego kraju, zarówno gospodarczo, jak i politycznie, co w dłuższej perspektywie może okazać się strategicznie niebezpieczne. Na rynkach finansowych obserwuje się również rosnące niepokój związany z tym, czy Rosja będzie w stanie utrzymać obecne tempo sprzedaży złota bez poważniejszych konsekwencji dla swojej gospodarki. Wszystko to wskazuje na to, że Rosja znajduje się na skraju kolejnego kryzysu finansowego, którego skutki mogą być jeszcze bardziej dotkliwe niż w 1998 roku.

Komentarz Redakcji

Rosja powtarza błędy z 1998 roku, ale tym razem bez możliwości wyjścia z izolacji. Sprzedaż złota nie rozwiąże problemów strukturalnych, takich jak sankcje, wojna czy zaufanie do rubla. To desperackie posunięcie, które może okazać się jeszcze bardziej kosztowne niż przed dwudziestoma ośmioma laty. Kreml gra z ogniem, a rynek już teraz sygnalizuje niepokój – czy ktoś w Moskwie słucha tych sygnałów?