SPORT

Włoska krytyka reform kalendarza siatkówki: konsekwencje dla Polski

Analiza

Prezes włoskiego klubu Perugia, Gino Sirci, otworzył ofensywę przeciwko planowanym zmianom w światowym kalendarzu siatkówki, twierdząc że „no clubs, no volley”. Reformy, wprowadzone po igrzyskach w Paryżu, skróciły odstępy między mistrzostwami Europy i mundialem do dwóch lat, a kontynentalne turnieje przeniesiono na lata parzyste, czyli na lata olimpijskie. Według krytyków, takie rozwiązanie podważa prestiż mistrzostw, które wcześniej odbywały się co cztery lata. Dodatkowo, zwiększona częstotliwość imprez mistrzowskich powoduje, że najważniejsze turnieje zderzają się z przygotowaniami do igrzysk, co według Sirciego jest „kompletnie nietrafione”. W Polsce sytuacja odbija się na klubach, które tracą kluczowych zawodników reprezentacyjnych na długie okresy zimowe, co osłabia ich rywalizację w lidze.

Kontekst i Tło

Zmiany w kalendarzu mają zarówno zalety, jak i wady. Z jednej strony mogą wyrównać obciążenie kadrowiczów i ligowców, dając mniej intensywny sezon reprezentacyjny i dłuższe przerwy dla zawodników nieobecnych w play‑offach. Z drugiej, kluby, zwłaszcza te bez reprezentantów, zyskają przewagę, podczas gdy polskie zespoły, które regularnie wypuszczają kilku kadrowiczów, będą musiały radzić sobie bez nich przez kilka tygodni, co osłabi ich wyniki. Trenerzy klubowi tracą kontrolę nad formą i zdrowiem kluczowych graczy, a kontuzje zimą zwiększają ryzyko ich długotrwałej nieobecności. Debata w środowisku siatkarskim wskazuje, że obecny układ kalendarza wymaga dalszej rewizji, aby nie niszczyć równowagi między rozgrywkami klubowymi a reprezentacyjnymi.

Komentarz Redakcji

Kiedy zmiany kalendarza mają rzekomo wyrównać szanse, w praktyce tworzą nową przepaść między klubami a reprezentacją – i to nie po naszej stronie.