BIZNES

Rosyjskie ogórki w Polsce mimo 50% ceł – etyczny dylemat rynku

Analiza

Polska importuje tysiące ton ogórków z Rosji, mimo że od 1 lipca 2025 roku obowiązują na nie 50-procentowe cła unijne. Według danych GUS, w 2025 roku do Polski trafiło ponad 6,8 tys. ton rosyjskich ogórków i korniszonów o wartości ponad 30,1 mln zł, a w pierwszym półroczu 2026 roku wolumen wyniósł ponad 1,1 tys. ton przy wartości blisko 6,2 mln zł. Największe partie pojawiły się na rynku hurtowym w podwarszawskich Broniszach, gdzie cena rosła od 7 do 10 zł/kg, a najtańsze pochodzą z Albanii i Hiszpanii, a najdroższe z Rosji. Ekspert Maciej Kmera wskazuje, że rosyjskie ogórki są tańsze dzięki niższym kosztom energii, zwłaszcza gazu ziemnego, oraz nowoczesnym szklarniom, co pozwala im konkurować cenowo z polską produkcją. Były minister rolnictwa Jacek Janiszewski określił ten import jako „nieetyczny” i wezwał do wprowadzenia całkowitego embarga, podkreślając, że rosyjskie towary nie mogą zrekompensować strat polskich rolników, a jednocześnie Polska nie może eksportować warzyw do Rosji z powodu istniejącego embargo UE.

Kontekst i Tło

Import rosyjskich ogórków podważa skuteczność 50-procentowych ceł i może osłabiać pozycję krajowych producentów, którzy borykają się z rosnącymi kosztami energii. Tańsze warzywa z Rosji przyciągają hurtowników, co może prowadzić do dalszego „przegrzania” rynku i wahań cen, zwłaszcza w sezonie jesiennym. Eksperci ostrzegają, że jeśli polska produkcja nie zwiększy się lub ceny nie spadną, importerzy będą kontynuować zakupy, co może wymusić dodatkowe środki ochronne ze strony rządu. Argumenty Janiszewskiego o potrzebie pełnego embarga podkreślają napięcia handlowe wynikające z wojny w Ukrainie i asymetrii kosztów produkcji między UE a Rosją. Decyzje polityczne w tej sprawie będą miały wpływ na stabilność rynku warzyw i bezpieczeństwo żywnościowe w Polsce.

Komentarz Redakcji

Import tanich rosyjskich ogórków to nie tylko kwestia smaku, ale jawny przykład, jak sankcje mogą być omijane przy pomocy taniej energii. Polskie rolnictwo stoi przed wyborem: walczyć o sprawiedliwe zasady czy pogodzić się z rynkową rzeczywistością.