BIZNES

Przekop Mierzei Wiślanej: 2,3 mld zł i nadal studnia bez dna – co się kryje za kolejnymi inwestycjami

Analiza

Przekop Mierzei Wiślanej, otwarty w 2023 roku, stał się symbolem kosztownych, ale kontrowersyjnych inwestycji w infrastrukturę morską Polski. Pomimo wydania ponad 2 miliardów złotych na pogłębienie i poszerzenie kanału, projekt nie spełnił oczekiwań ekonomicznych – jak wskazują raporty Najwyższej Izby Kontroli (NIK) i śledztwa prokuratury. Aktualne plany przewidują kolejne wydatki w wysokości 2,3 miliarda złotych do 2028 roku, obejmujące poszerzenie toru wodnego do 36 metrów, pogłębienie rzeki Elbląg oraz budowę obrotnicy dla większych statków. Jednakże, jak podkreślają eksperci, inwestycja ta wciąż nie ma jasnego uzasadnienia biznesowego, a jej koszty rosną w tempie, które budzi zaniepokojenie. Według danych z 2025 roku, przez przekop przepłynęło zaledwie 1340 jednostek, z czego ponad 1000 stanowiły jednostki rekreacyjne – co wskazuje na brak znaczącego ruchu komercyjnego. Dodatkowo, śledztwo Prokuratury Regionalnej w Gdańsku wciąż bada możliwe nieprawidłowości w latach 2016–2020, w tym przekroczenie uprawnień przez ówczesnych decydentów, którzy nie poinformowali rządu o dwukrotnym wzroście kosztów. Tymczasem, równolegle do prac na Mierzei Wiślanej, Elbląg planuje modernizację infrastruktury portowej, co może stać się kolejnym elementem w długiej serii inwestycji o niepewnym zwrocie finansowym.

Kontekst i Tło

Kolejne inwestycje w przekop Mierzei Wiślanej i port w Elblągu rzucają światło na głębokie problemy zarządzania finansami publicznymi w sektorze infrastruktury morskiej. Pomimo wydatków przekraczających 4 miliardy złotych, brak jest jasnych dowodów na to, że projekt przyczyni się do znaczącego wzrostu handlu morskiego czy rozwoju gospodarczego regionu. Analizy wskazują, że koszty operacyjne i utrzymania takiej infrastruktury mogą okazać się niewspółmierne do potencjalnych korzyści. Dodatkowo, kontrowersje związane z nieprawidłowościami w procesie decyzyjnym oraz brak transparentności w zarządzaniu środkami publicznymi podważają wiarygodność całego przedsięwzięcia. Dla społeczeństwa oznacza to marnowanie środków, które mogłyby zostać przeznaczone na bardziej priorytetowe inwestycje, takie jak edukacja czy ochrona środowiska. Rynek również odczuwa skutki niepewności inwestycyjnej, co może odstraszać potencjalnych partnerów handlowych i inwestorów zagranicznych. W dłuższej perspektywie, brak jasnej strategii rozwoju portów i kanałów żeglugowych może osłabić konkurencyjność Polski na rynku europejskim.

Komentarz Redakcji

Przekop Mierzei Wiślanej to doskonały przykład na to, jak polityka i biznes mogą zejść z równowagi, gdy decydenci traktują infrastrukturę jako narzędzie do budowania wizerunku, a nie rozwiązań. Miliony złotych, które mogłyby poprawić jakość życia obywateli, znikają w piaskach Mierzei, podczas gdy realne korzyści dla gospodarki pozostają niejasne. To nie tylko kwestia marnotrawstwa, ale także braku odpowiedzialności za pieniądze publiczne – a to już problem systemowy.