BIZNES

Schaeffler likwiduje 3 460 miejsc pracy – jakie zakłady zamknie i czy Polska jest bezpieczna?

Analiza

Schaeffler, jeden z kluczowych dostawców podzespołów dla koncernu Stellantis, ogłosił w piątek 3 listopada 2026 roku plan zamknięcia pięciu zakładów w Europie oraz likwidacji 3 460 etatów. Decyzja ta jest kolejnym etapem restrukturyzacji firmy, która już w listopadzie 2024 roku zapowiedziała program optymalizacji, obejmujący m.in. 1 800 porozumień o stopniowym przejściu pracowników na emeryturę. Aktualne działania koncentrują się głównie na zakładach produkujących podzespoły dla pierwszego montażu, co w kontekście obecnych zakłóceń w łańcuchu dostaw może mieć daleko idące konsekwencje dla całego sektora motoryzacyjnego. Wśród zamkniętych zostaną cztery zakłady w Niemczech oraz jeden w Belgii, przy czym ponad trzy czwarte redukcji etatów (2 660 miejsc) przypadnie na Niemcy. We Francji natomiast przewidziane są zmiany w zakładach w Haguenau i Tuluzie, choć nie wyklucza się, że będą to jedynie restrukturyzacje, a nie całkowite zamknięcia. W tle decyzji leży rosnąca presja na dostawców w branży motoryzacyjnej, związana z transformacją na napędy elektryczne oraz rosnącymi kosztami produkcji, które w ostatnich miesiącach dodatkowo zaostrzyły się z powodu zakłóceń w łańcuchu dostaw, jak np. dwudniowy postój w gliwickiej fabryce Stellantis. Szczególnie istotne jest to, że Schaeffler dostarczał kluczowe podzespoły do modeli Stellantis, takich jak elektryczny układ napędowy EMR3, wykorzystywany w Peugeot e-208 czy Oplu Corsy-e, co świadczy o głębokim powiązaniu obu firm. Dodatkowo, w lutym 2026 roku polski oddział Schaefflera wprowadził zestawy naprawcze dla warsztatów, umożliwiające serwisowanie tych układów, co pokazuje, jak szeroko zakrojoną rolę odgrywa dostawca w utrzymaniu funkcjonalności pojazdów elektrycznych. Warto też wspomnieć, że Schaeffler od lat współpracuje z markami Stellantis, np. wspierając Fiata w wdrożeniu elektrohydraulicznego układu sterowania zaworami w silnikach MultiAir, stosowanych m.in. w Alfie Romeo MiTo czy silnikach TwinAir. Restrukturyzacja Schaefflera jest reakcją na kilka kluczowych czynników. Po pierwsze, dynamiczna zmiana preferencji konsumentów na rzecz pojazdów elektrycznych wymusza restrukturyzację produkcji, skupiając się na podzespołach niezbędnych dla nowych technologii. Po drugie, rosnące koszty produkcji, w tym inflacja materiałów i energii, oraz zakłócenia w łańcuchu dostaw, jak te obserwowane w gliwickiej fabryce Stellantis, zwiększają presję na dostawców. Po trzecie, integracja zakupionych firm, takich jak Vitesco (nabyte w październiku 2024 roku), wymaga optymalizacji procesów i redukcji nadmiarowych struktur. Wszystko to prowadzi do koncentracji produkcji w najbardziej efektywnych lokalizacjach, co w przypadku Schaefflera oznacza zamknięcie mniej rentownych zakładów, głównie w Niemczech i Belgii. W kontekście Polski, gdzie Schaeffler nie ogłosił planów likwidacji żadnych zakładów, sytuacja wydaje się na razie stabilna, jednak ryzyko przeniesienia się problemów na polski rynek motoryzacyjny nie może być wykluczone, zwłaszcza że polskie zakłady dostarczają m.in. zestawy naprawcze dla pojazdów elektrycznych Stellantis.

Kontekst i Tło

Decyzja Schaefflera o zamknięciu pięciu zakładów i redukcji 3 460 etatów ma potencjalnie daleko idące konsekwencje dla europejskiego rynku motoryzacyjnego. Przede wszystkim, likwidacja miejsc pracy w Niemczech i Belgii może pogłębić problemy z zatrudnieniem w tych krajach, gdzie sektor motoryzacyjny od dawna jest kluczowym pracodawcą. Dla Stellantis, który już boryka się z zakłóceniami w łańcuchu dostaw, jak np. dwudniowy postój w Gliwicach, dodatkowe problemy z dostawami podzespołów mogą opóźnić produkcję i zwiększyć koszty. W dłuższej perspektywie, restrukturyzacja Schaefflera może przyspieszyć koncentrację produkcji w najbardziej efektywnych lokalizacjach, co może prowadzić do dalszych redukcji etatów w całym sektorze. W Polsce, mimo braku bezpośrednich planów zamknięć, rynek motoryzacyjny może odczuć skutki pośrednie, np. w postaci wzrostu cen podzespołów lub opóźnień w dostawach do warsztatów serwisowych. Ponadto, zmiany w strukturze dostawców mogą wpłynąć na konkurencyjność europejskich producentów w obliczu rosnącej konkurencji z Azji, gdzie koszty produkcji są niższe. Warto również zauważyć, że restrukturyzacja Schaefflera może przyspieszyć innowacje w branży, skoro firma skupia się na podzespołach dla pojazdów elektrycznych, takich jak układ EMR3, co może przyspieszyć transformację motoryzacji w Europie. Jednak ryzyko społeczne i gospodarcze związane z masowymi zwolnieniami pozostaje poważnym wyzwaniem dla regionów, w których zamknięte zostaną zakłady.

Komentarz Redakcji

Restrukturyzacja Schaefflera to kolejny dowód na to, że europejski sektor motoryzacyjny stoi przed trudnym wyborem: albo radykalnie obniża koszty, albo ryzykuje marginalizacją w globalnej konkurencji. Zamknięcie zakładów w Niemczech i Belgii to nie tylko kwestia optymalizacji, ale także sygnał dla rynków azjatyckich, że Europa nie jest już tak niepodważalnym liderem, jak kiedyś. Czy polskie zakłady Schaefflera będą następne? Na razie nie, ale gdy presja na dostawców będzie rosła, żadna lokalizacja nie będzie bezpieczna przed restrukturyzacją.