ŚWIAT

Chińska energetyka węglowa za granicą: Jak Pekin łamie własne deklaracje klimatyczne

Analiza

Chińskie deklaracje dotyczące ograniczenia budowy elektrowni węglowych za granicą okazały się jedynie częściowo wypełnione. Pomimo oficjalnych zobowiązań Xi Jinpinga z 2021 roku, który wówczas zapowiedział, że Chiny nie będą inwestować w nowe siłownie węglowe poza swoimi granicami, analiza dwóch niezależnych organizacji badawczych – Centre for Research on Energy and Clean Air (CREA) oraz People of Asia for Climate Solutions (PACS) – ujawnia, że Państwo Środka nadal aktywnie wspiera takie projekty. Według raportu, mimo zaniechania budowy 7,1 GW mocy w latach 2025/2026, chińskie firmy rozpoczęły prace nad nowymi elektrowniami o łącznej mocy 3,3 GW, a kolejne 20,5 GW pozostaje w planach. Jednocześnie Chiny dynamicznie rozwijają eksport własnych technologii odnawialnych źródeł energii, co ma służyć ich strategii prezentowania się jako lidera w dziedzinie zielonej energetyki. Nowy, 15. Plan Pięcioletni z marca 2026 roku, podkreśla ambicję Pekinu w zakresie zarządzania klimatem poprzez dostarczanie niedrogich technologii czystej energii państwom tzw. Globalnego Południa. Jednak praktyka budowy elektrowni węglowych za granicą stoi w sprzeczności z tymi deklaracjami. Dodatkowo, w kontekście polskich obaw o lukę w energetyce, eksperci podkreślają, że chińskie inwestycje w węgiel mogą być motywowane zarówno strategicznymi interesami gospodarczymi, jak i dążeniem do utrzymania wpływów w kluczowych rynkach energetycznych. W tym samym czasie, w Polsce dyskutuje się o konieczności rozbudowy krajowych kopalń i elektrowni węglowych, co w kontekście chińskich działań może stanowić dodatkowy argument dla zwolenników tradycyjnych źródeł energii.

Kontekst i Tło

Chińskie działania w zakresie energetyki węglowej za granicą stanowią poważne wyzwanie dla globalnych celów klimatycznych. Pomimo deklaracji o liderstwie w dziedzinie odnawialnych źródeł energii, Pekin nadal inwestuje w węgiel, co może osłabić wiarygodność Chin jako partnera w walce ze zmianami klimatycznymi. Dla państw rozwijających się, które korzystają z chińskich technologii, może to oznaczać długoterminową zależność od węgla, co utrudnia przejście na czystsze źródła energii. W Polsce, gdzie dyskusje nad bezpieczeństwem energetycznym nabierają tempa, chińska strategia może być zarówno szansą, jak i zagrożeniem – z jednej strony oferując technologię, z drugiej zaś utrwalając zależność od węgla. Na arenie międzynarodowej, np. podczas nadchodzącego COP31, kwestia chińskiej dwójmyślności w polityce energetycznej może stać się jednym z kluczowych tematów negocjacji. Warto zauważyć, że mimo rosnącego eksportu technologii odnawialnych, chińskie inwestycje w węgiel za granicą pozostają sprzeczne z globalnymi trendami i mogą wpłynąć na tempo transformacji energetycznej w wielu krajach.

Komentarz Redakcji

Chińskie deklaracje klimatyczne to klasyczny przykład strategii dwustronnej: jedną ręką Pekin promuje się jako lidera w odnawialnych źródłach energii, drugą zaś cicho inwestuje w węgiel za granicą. To nie tylko osłabia wiarygodność Chin na arenie międzynarodowej, ale także utrwala zależność wielu krajów od brudnych technologii. W dobie kryzysu energetycznego i rosnących obaw o bezpieczeństwo dostaw, takie działania mogą stać się poważnym zagrożeniem dla globalnej transformacji ekologicznej.