SPORT

Świątek i Hurkacz w kryzysie – szukają ratunku

Analiza

Od 2019 roku zarówno Iga Świątek, jak i Hubert Hurkacz charakteryzowali się stabilnością w pracy z trenerami, co rzadkość w świecie profesjonalnego tenisa. Świątek pod okiem Piotra Sierzputowskiego i Tomasz Wiktorowskiego osiągnęła dominację w WTA, zdobywając wielokrotnie tytuły wielkoszlemowe i kończąc sezony na czele rankingu. Hurkacz, dzięki długotrwałej współpracy z Craigiem Boyntonem, umocnił się w czołówce ATP, osiągając najlepsze wyniki w karierze, w tym zwycięstwa w turniejach ATP 1000. Oboje zmieniali trenerów tylko w kluczowych momentach, zawsze po przemyślanych decyzjach. Obecny kryzys u Świątek zaczął się po Wimbledonie 2024, kiedy jej gra straciła spójność, a emocje zaczęły dominować nad techniką. U Hurkacza problem był częściowo zdrowotny – długotrwałe kontuzje i niepewny powrót – ale teraz widać, że kryzys ma też wymiar psychiczny i taktyczny. Obecne próby odbudowy nie są więc tylko kwestią nowego trenera, ale procesu odzyskania tożsamości tenisowej, która przyniosła im sukces.

Kontekst i Tło

Iga Świątek i Hubert Hurkacz, najwybitniejsi polscy tenisiści XXI wieku, przeżywają trudny okres sportowy, co skutkuje zmianami w sztabach szkoleniowych. Świątek, po stracie formy i pewności siebie, szuka trenera, który przywróci jej stabilność techniczną i psychiczną, zwłaszcza w serwisie i forehandzie. Hurkacz, mimo obiecującego powrotu na United Cup, wpadł w serię siedmiu porażek, co wskazuje na problemy z formą, pewnością i skutecznością gry. Oboje potrzebują nie rewolucji, lecz odbudowy fundamentów – stabilności, rutyny i wiary w własny potencjał. Ich kryzysy, choć różne w genezie, spotykają się w braku spójności i skuteczności na korcie. Sukces zależy teraz od trafnego wyboru trenera, który nie tylko nada kierunek, ale i dotrze do zawodnika. Polski tenis obserwuje ten moment z niepokojem i nadzieją.

Komentarz Redakcji

Kiedy najlepsi tracą wiarę, korytarz prowadzi tylko przez podstawy – nie szczyty.