SPORT

Koniec ery „big bossów” – trenerzy tracą władzę w wielkich klubach

Analiza

Do lat 90. i wczesnych 2000. menedżerowie tacy jak Sir Alex Ferguson czy Arsène Wenger byli jednocześnie twarzą i architektem sukcesu klubów, łącząc decyzje taktyczne z polityką transferową. Rozkwit telewizyjnych praw i rosnące przychody zmieniły strukturę finansową, wprowadzając zaawansowane działy analityczne i scoutingowe. Wraz z tym pojawiła się presja na szybkie wyniki, co skróciło średni okres zatrudnienia trenerów. Nowoczesne kluby coraz częściej delegują kluczowe decyzje na specjalistów od danych i ekspertów ds. rekrutacji, ograniczając autonomię trenera do prowadzenia pierwszej drużyny. Ten trend jest widoczny nie tylko w topowych ligach, ale także w mniejszych klubach, które starają się konkurować na rynku transferowym przy ograniczonych budżetach.

Kontekst i Tło

Simon Kuper w felietonie dla Financial Times analizuje, jak w największych klubach piłkarskich rola trenera uległa ograniczeniu. Przykłady zwolnień w Chelsea, Manchester United i Realu Madryt pokazują, że organizacje nie pozwalają już jednemu menedżerowi decydować o transferach i strategii. Autor podkreśla, że średni staż trenera w Europie wynosi nieco ponad rok, a większość odchodzi w trakcie sezonu. Wzrost przychodów klubów doprowadził do rozproszenia władzy na zespoły analityków, skautów i dyrektorów sportowych. Kuper krytykuje fanów, którzy przeceniają wpływ trenera i łatwo szukają w nim kozła ofiarnego, zamiast zwrócić uwagę na słabą rekrutację i decyzje zarządu.

Komentarz Redakcji

Wygląda na to, że trenerzy w końcu dostali wymówkę do noszenia jedynie koszulek.