SPORT

Kaja Ziomek‑Nogal: od wypalenia i macierzyństwa do walki o medal olimpijski

Analiza

Polska tradycja łyżwiarstwa szybkiego sięga lat 60., a w Lubinie wybudowano pierwsze w kraju sztuczne lodowisko, które stało się kuźnią talentów. Mimo sukcesów sportowych, dyscyplina ta od lat cierpi na niedofinansowanie w porównaniu z piłką nożną czy siatkówką. Kobiety w sportach zimowych często muszą godzić karierę z macierzyństwem, co w Polsce jest dodatkowo utrudnione niskimi płacami i brakiem systemu wsparcia. W ostatnich latach rządowy program „Solidarność Olimpijska” przyznaje jedynie symboliczne kwoty, nie pokrywające kosztów treningów i opieki nad dziećmi. To sprawia, że sportowcy, jak Kaja, polegają na klubach i prywatnych sponsorach, by utrzymać się na najwyższym poziomie. Jednocześnie rosnąca rywalizacja z Holandią i Norwegią podnosi poprzeczkę, zm

Kontekst i Tło

Polska panczenistka Kaja Ziomek‑Nogal po kilku latach przerwy spowodowanej wypaleniem i macierzyństwem wróciła na lodowisko z nową energią. Po nieudanym występie na igrzyskach w Pekinie 2022, kiedy zajęła dziewiąte miejsce, zdecydowała się na urlop i urodziła córkę Antoninę. Dzięki wsparciu męża, trenera i klubu z Lubina, w 2024 roku ponownie wystartowała w Pucharze Świata, wygrywając w Pekinie i zajmując drugie miejsce w klasyfikacji na 500 m. Obecnie jest jedną z faworytek do podium, rywalizując z Holenderkami Femke Kok i Jutta Leerdam. Pomimo sukcesów, zmaga się z niskimi nagrodami pieniężnymi i brakiem stabilnego finansowania, co wymusza dodatkową pracę i wsparcie rodzinne.

Komentarz Redakcji

Kiedy sportowcy muszą liczyć na nianię z funduszy olimpijskich, a nie na własne zarobki, to dopiero widać, kto naprawdę walczy o medal.