BIZNES

Dolar na 3,96 zł – rekord od dwóch lat. Co napędza szaleńczą ucieczkę złotówki?

Analiza

Kurs dolara amerykańskiego do złotego polskiego przekroczył wczesnym rankiem 28 października 2026 roku poziom 3,9592 PLN/USD, co oznacza najwyższą wartość waluty od dwóch lat. W ciągu zaledwie czterech dni odnotowano wzrost o 9 groszy, co świadczy o dynamicznych zmianach na rynku walutowym. Przyczyny tego zjawiska są złożone – analitycy z Ebury wskazują na kilka kluczowych czynników, w tym podwyżkę stóp procentowych przez Federal Reserve w połowie października, która wzmocniła atrakcyjność aktywów denominowanych w dolarze. Dodatkowo, rosnące oczekiwania dotyczące dalszego już w tym roku podniesienia stóp przez Fed, a także niepewność na rynkach związana z polityką monetarną Narodowego Banku Polskiego, który pozostaje w defensywie wobec inflacji, wpływają na osłabienie złotówki. Warto zauważyć, że dolar utrzymuje swoją dominację jako najważniejsza waluta rezerwowa świata, co dodatkowo wzmacnia jego pozycję w obliczu globalnych napięć geopolitycznych, takich jak trwające od lat konflikty na Ukrainie czy w Bliskim Wschodzie. W kontekście historycznym, ostatni raz dolar osiągnął podobną wartość względem złotego w 2024 roku, kiedy to kursy oscylowały wokół 4,00 PLN/USD, co było efektem kombinacji słabej polityki monetarnej NBP oraz wzrostu kosztów finansowania w USA. Obecna sytuacja przypomina również lata 2015–2016, kiedy to złoty doświadczał podobnych presji z powodu spadku cen surowców i niepewności gospodarczej w Europie Środkowo-Wschodniej. Jednakże, w przeciwieństwie do tamtego okresu, dzisiejsza słabość złotego jest bardziej powiązana z globalnymi trendami monetarnymi niż z lokalnymi kryzysami. Warto również wspomnieć, że euro, choć również osłabione, nie odnotowuje tak dynamicznych zmian jak dolar, co może świadczyć o selektywnej ucieczce inwestorów z walut regionu euro na rzecz USD. Według danych z 27 października, kurs euro do złotego wynosił około 4,12 PLN/EUR, co oznacza, że dolar wciąż pozostaje silniejszy, choć różnica między walutami się zmniejsza. Analizy Danske Bank i Crédit Agricole przewidują dalszy wzrost kursu dolara, choć z mniejszą dynamiką, co może wskazywać na zbliżanie się do punktu nasycenia na rynku.

Kontekst i Tło

Wzrost kursu dolara do złotego o 9 groszy w ciągu kilku dni ma szerokie implikacje dla gospodarki polskiej. Po pierwsze, podnosi koszty importu, co może prowadzić do dalszej inflacji, szczególnie w sektorach zależnych od surowców i produktów spożywczych. Według szacunków, każdy grosz wzrostu kursu dolara może zwiększyć inflację o około 0,1–0,2 procenta, co w skali roku daje istotne obciążenie dla budżetów gospodarstw domowych. Po drugie, osłabienie złotego może wpływać na stabilność finansową przedsiębiorstw, które mają zobowiązania w walutach obcych, szczególnie tych z sektora MŚP, które często korzystają z kredytów w dolarach. Z drugiej strony, dla eksporterów słaby złoty może okazać się korzystny, zwiększając konkurencyjność polskich towarów na rynkach zagranicznych. Jednakże, efekty te są krótkoterminowe i zależą od elastyczności sektora. Na dłuższą metę, trwałe osłabienie złotego może prowadzić do utraty zaufania inwestorów do polskiej gospodarki, co może skutkować ucieczką kapitału i dodatkowym obciążeniem dla waluty. W kontekście polityki monetarnej, Narodowy Bank Polski może zostać zmuszony do podjęcia bardziej restrykcyjnych działań, aby zapobiec dalszemu osłabieniu złotego, co z kolei może spowolnić wzrost gospodarczy. W perspektywie globalnej, sytuacja w Polsce odzwierciedla szersze trendy na rynkach walutowych, gdzie dolar pozostaje silną walutą ucieczki w obliczu niepewności geopolitycznej i rosnących stóp procentowych w USA. Dla Polaków oznacza to również wzrost kosztów podróży za granicę oraz importowanych produktów, co może dodatkowo obciążyć budżety gospodarstw domowych w okresie przedświątecznym.

Komentarz Redakcji

Rekordowy kurs dolara to kolejny sygnał, że polska gospodarka jest wciąż zbyt słabo przygotowana na globalne wstrząsy. Zamiast inwestować w stabilizację walutową, rząd skupia się na politycznych spektaklach, podczas gdy NBP bierze defensywę. To nie jest kryzys, to przewidywalna konsekwencja braku strategii – i płacimy za to każdy raz, kiedy idziemy do sklepu czy planujemy urlop.