ŚWIAT

Zełenski w wyborach? Warunek: wojna musi trwać. Jak Kijów negocjuje czas i bezpieczeństwo

Analiza

Wołodymyr Zełenski, od lutego 2022 roku de facto prezydent Ukrainy w stanie wojennym, znalazł się w centrum politycznego i wojskowego dylematu. Jego oświadczenie z 18 października 2026, że wystartuje w wyborach prezydenckich *tylko jeśli odbędą się przed zakończeniem wojny*, jest zarówno gestem symbolicznej ciągłości, jak i strategicznym posunięciem w obliczu rosnących nacisków międzynarodowych. Według ukraińskiego prawa, stan wojenny uniemożliwia organizację wyborów, jednak Zełenski, którego kadencja formalnie wygasła w maju 2024 roku, pozostaje przy władzy dzięki decyzji Rady Najwyższej o przedłużeniu jego pełnomocnictw. Aktualne tło wydarzeń ujawnia, że prezydent nie działa w izolacji – w ostatnich dniach wezwał do Kijowa zarówno ambasadora USA, jak i gen. Wałerija Załużnego, szefa sztabu generalnego, aby zweryfikować gotowość kluczowych graczy do udziału w procesie wyborczym. Załużny, jak podaje Defence24, potwierdził gotowość startu, co sugeruje wewnętrzną kohezję ukraińskiego establishmentu. Jednakże warunek Zełenskiego – przeprowadzenie wyborów *pod ogniem* – staje się przedmiotem ostrych dyskusji. Waszyngton, reprezentowany przez Donalda Trumpa, krytykuje ukraińskiego lidera za brak woli zakończenia konfliktu, podczas gdy Kreml odrzucił propozycję 60-dniowego rozejmu, jaką Kijów podał jako warunek bezpiecznego głosowania. Tło historyczne pokazuje, że podobne scenariusze rozważano już w 2023 roku, jednak wówczas brakowało konkretnych gwarancji bezpieczeństwa od sojuszników. Obecnie, przy rosnących presjach na Ukrainę ze strony zarówno Rosji, jak i części partnerów zachodnich, decyzja Zełenskiego może stać się kluczowym testem dla ukraińskiej strategii politycznej i wojskowej.

Kontekst i Tło

Oświadczenie Zełenskiego o warunkowym starcie w wyborach ma głębokie konsekwencje zarówno dla Ukrainy, jak i dla dynamicznego układu sił na arenie międzynarodowej. Po pierwsze, sygnalizuje, że Kijów nie zamierza rezygnować z narracji o kontynuacji walki do pełnego zwycięstwa, co może wzmocnić morale społeczeństwa, ale jednocześnie podważyć argumenty sojuszników o konieczności negocjacji. Po drugie, warunek 60-dniowego rozejmu stawia Ukrainę w pozycji wyczekiwania na decyzje zewnętrzne, co może osłabić jej negocjacyjną pozycję wobec Rosji. Trzecia, strategiczna kwestia dotyczy udziału Ukraińców z zagranicy i terenów okupowanych – ich wykluczenie z procesu wyborczego mogłoby zostać wykorzystane przez Kreml jako argument przeciwko legitymizacji władzy w Kijowie. W dłuższej perspektywie, decyzja ta może przyspieszyć debaty o reformie ukraińskiego prawa wyborczego w warunkach konfliktu, a także wzmocnić presję na sojuszników, by ci zapewnili realne gwarancje bezpieczeństwa. Jednakże, jeśli wybory nie odbędą się przed zakończeniem wojny, scenariusz przedłużenia kadencji Zełenskiego bez legalnej podstawy może prowadzić do kryzysu demokratycznego i dalszej izolacji Ukrainy na arenie międzynarodowej.

Komentarz Redakcji

Decyzja Zełenskiego to nie tylko kwestia legalności, ale także psychologicznej gry z przeciwnikiem. Stawiając warunek wyborów *pod ogniem*, prezydent ukraiński pokazuje, że nie zamierza ustępować w narracji o zwycięstwie, ale jednocześnie wywiera presję na sojuszników, by ci udowodnili realną gotowość do wsparcia. To jednak dwustronny miecz – jeśli wybory się nie odbędą, Ukraina może stracić nie tylko legitymizację międzynarodową, ale i szansę na realne negocjacje. Absurd sytuacji polega na tym, że zarówno Trump, jak i Putin mają rację w swoich oskarżeniach, ale żaden z nich nie proponuje rozwiązania.