WIADOMOŚCI

Sejm przegrał walkę o ustawę o związki partnerskie – brakowało 27 głosów

Analiza

Współczesne prawo rodzinne w Polsce od lat staje przed wyzwaniem dostosowania do zmieniających się realiów społecznych, w tym rosnącej akceptacji związków partnerskich, w tym jednopłciowych. Ustawa o statusie osoby najbliższej, która miała formalizować prawa osób żyjących w związku lub umowie o wspólnym pożyciu, była pierwszym w historii polskim projektem regulującym kwestie majątkowe, podatkowe i medyczne dla takich par. Prezydent Karol Nawrocki w połowie lipca 2026 roku odmówił podpisania tej ustawy, co wyzwało koalicję rządową do podjęcia decyzji w Sejmie. Mechanizm odrzucenia weta prezydenckiego wymaga zgromadzenia co najmniej 3/5 głosów posłów, co w praktyce oznaczało konieczność uzyskania poparcia co najmniej 276 posłów przy obecności 460 deputowanych. Projekt ten spotkał się z podziałem społeczeństwa – badania wskazywały na większość Polaków popierających prawną ochronę związków partnerskich, jednak w Sejmie brakło wystarczającej liczby głosów, by zmienić decyzję prezydenta. W głosowaniu z 17 września 2026 roku za odrzuceniem weta opowiedziało się 232 posłów, podczas gdy przeciw było 199. Tym samym ustawa o statusie osoby najbliższej nie została uchwalona w obecnej formie, co oznacza, że kwestie związane z prawami osób w związkach partnerskich pozostają w polskim prawie nierozwiązane. W tle tego konfliktu leży głęboki podział polityczny, gdzie partie rządzące i opozycyjne reprezentują diametralnie różne stanowiska w sprawie praw LGBTQ+ oraz modelu rodziny w Polsce. Warto zauważyć, że podobne projekty w innych krajach europejskich, takich jak Dania czy Szwecja, zostały przyjęte z powodzeniem, co podkreśla izolację Polski w tej kwestii.

Kontekst i Tło

Przegłosowanie weta prezydenta w sprawie ustawy o statusie osoby najbliższej ma dalekosiężne konsekwencje dla społeczeństwa polskiego. Po pierwsze, pozostawia w prawnej niepewności tysiące osób żyjących w związkach partnerskich, które nie są objęte ochroną prawną w zakresie majątkowym, podatkowym czy medycznym. To oznacza, że w razie konfliktu lub śmierci jednej ze stron, druga może nie mieć dostępu do informacji medycznych, ani nie być uprawniona do dziedziczenia czy korzystania z wspólnego mieszkania. Po drugie, sytuacja ta pogłębia podział społeczny i polityczny, utrwalając obraz Polski jako kraju opóźnionego w kwestiach praw człowieka. W dłuższej perspektywie może to również wpłynąć na wizerunek kraju na arenie międzynarodowej, szczególnie w kontekście integracji europejskiej i przestrzegania standardów praw człowieka. Ponadto, brak regulacji w tej dziedzinie może prowadzić do wzrostu niepewności prawnych i konfliktów sądowych, które będą wymagały długotrwałych i kosztownych rozstrzygnięć. Wreszcie, dla ruchów społecznych i organizacji broniących praw LGBTQ+, porażka w Sejmie jest sygnałem, że walka o równość prawna będzie wymagała dalszych działań legislacyjnych, edukacyjnych i społecznych. Warto również zauważyć, że ta sytuacja może stymulować poszukiwanie alternatywnych rozwiązań prawnych, takich jak umowy cywilnoprawne czy zagraniczne rozwiązania dla osób pragnących formalizacji swoich związków.

Komentarz Redakcji

Sejm przegrał walkę o podstawowe prawa dla osób w związkach partnerskich, a to nie jest porażka tylko partii, ale całego społeczeństwa. Brakuje nie tylko 27 głosów, ale przede wszystkim woli politycznej i społecznej, by dostosować prawo do rzeczywistości. Polska wciąż traktuje pewne grupy jak obywateli drugiej kategorii, a to nie tylko kwestia moralna, ale i cywilizacyjna.