ŚWIAT

Rosyjskie firmy kupują północnokoreańskich niewolników pracy za kliknięcie

Analiza

W 2026 roku rosyjskie przedsiębiorstwa systematycznie wykorzystują mechanizm pozyskiwania siły roboczej z Korei Północnej, maskowany jako program wymiany edukacyjnej. Według raportu fundacji Global Rights Compliance, platforma KNDR.su, zarządzana przez sankcjonowanego przez Unię Europejską biznesmena Władimira Sokołowa, oferuje firmy pracowników z Korei Północnej za kwotę od 1240 do 1860 dolarów za osobę, przy minimalnym zamówieniu 50 osób. Proceder opiera się na formalnym zatrudnianiu Koreańczyków jako studentów odbywających praktyki, co pozwala omijać rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ z 2017 roku, zakazującą wydawania pozwoleń na pracę obywatelom Korei Północnej. Według danych Wielostronnego Zespołu ds. Monitorowania Sankcji, w 12 krajach pracuje obecnie od 35 do 101 tysięcy obywateli Korei Północnej, generując dla reżimu w Pjongjangu nawet 800 milionów dolarów rocznie. Rosja, osłabiona przez wojnę na Ukrainie, korzysta z tej siły roboczej w sektorach kluczowych dla przemysłu obronnego, takich jak produkcja racji żywnościowych dla wojska. Korea Północna z kolei wykorzystuje dewizy z tego handlu na finansowanie swojego programu zbrojeniowego. Warunki pracy są ekstremalne – pracownicy pracują po 12 godzin dziennie, z dwoma dniami wolnego w miesiącu, a 80-90 procent ich zarobków trafia bezpośrednio do reżimu. Brokerzy gwarantują, że pracownicy nie uciekną, co sugeruje ścisłą kontrolę i brak możliwości opuszczenia miejsca pracy. Wszystko odbywa się pod patronatem ambasady Korei Północnej w Moskwie, która przeprowadza inspekcje firm zamawiających pracowników.

Kontekst i Tło

Systematyczne pozyskiwanie północnokoreańskich pracowników przez rosyjskie firmy stanowi nie tylko naruszenie praw człowieka, ale również strategiczny element współpracy dwóch reżimów. Dla Rosji jest to sposób na zaspokojenie potrzeb rynku pracy w warunkach sankcji i utraty siły roboczej na skutek wojny na Ukrainie. Korei Północnej zaś dostarcza dewizy niezbędne do finansowania ambitnego programu zbrojeniowego, co wzmaga jej militarne ambicje. Dla społeczeństwa Korei Północnej oznacza to kontynuację praktyk niewolniczej pracy, która jest narzędziem utrzymania reżimu przy władzy. W dłuższej perspektywie może to również pogłębiać izolację międzynarodową obu państw, zwłaszcza w kontekście rosnących sankcji i krytyki ze strony społeczności międzynarodowej. Ponadto, takie praktyki podważają skuteczność międzynarodowych rezolucji i mechanizmów sankcyjnych, które mają na celu ograniczenie możliwości finansowania reżimów przez handel ludźmi. W końcu, dla globalnej gospodarki stanowi to przykład, jak konflikty zbrojne i sankcje mogą prowadzić do perwersyjnych form współpracy, które naruszają podstawowe prawa człowieka.

Komentarz Redakcji

Absurd współczesnego świata polega na tym, że w erze zaawansowanych technologii i globalnej komunikacji, dwa z najbardziej represyjnych reżimów na świecie współpracują w tak brutalny sposób, jakbyśmy byli w XIX wieku. Handel ludźmi nie tylko nie zanika, ale staje się narzędziem geopolityki i ekonomii. To nie tylko skandal humanitarny, ale również dowód, że sankcje i rezolucje międzynarodowe mogą być łatwo ominięte, jeśli tylko zaangażowane strony będą gotowe płacić odpowiednią cenę.