TECHNOLOGIE

Berberys 3.0 – nowoczesna siatka maskująca, która czyni czołgi niewidzialnymi

Analiza

Berberys, polski system maskujący, jest wykorzystywany przez Wojsko Polskie od kilku dekad, a jego najnowsza wersja – Berberys 3.0 – powstała we współpracy firmy Miranda (grupa Lubawa) i Wojskowego Instytutu Techniki Inżynieryjnej. Projekt odpowiada na rosnącą liczbę sensorów – dronów, satelitów, radarów i kamer termowizyjnych – które analizują pole walki przy pomocy sztucznej inteligencji. Siatka składa się z dwóch warstw: nośnej, redukującej sygnaturę termiczną i radarową, oraz zewnętrznej, dopasowującej się do otoczenia w zakresie widzialnym i noktowizyjnym. Największy wariant ma wymiary ponad 20 × 12 m i jest podzielony na trzy moduły – sześciokąt oraz dwa romby – które można konfigurować w zależności od terenu i rodzaju jednostki. Dzięki modularności można efektywnie maskować czołgi w lesie, baterie artyleryjskie na otwartym terenie oraz stanowiska dowodzenia. System jest już dostępny w wersjach zimowych oraz w wariantach przeznaczonych do maskowania elementów systemu Patriot w ramach programu Wisła.

Kontekst i Tło

Wprowadzenie Berberys 3.0 podnosi zdolności maskowania polskich sił zbrojnych do poziomu, który utrudnia wykrycie nie tylko ludzkim okiem, ale i najnowocześniejszym sensorom AI‑zasilanych platform. Dla rynku obronnego oznacza to zwiększoną atrakcyjność polskich rozwiązań eksportowych, zwłaszcza w krajach poszukujących tanich, ale skutecznych metod kamuflażu. Technologia może wywołać wyścig wśród sąsiadów NATO, którzy będą musieli modernizować własne systemy detekcji. Jednocześnie rozwój tak zaawansowanych materiałów przyspiesza badania nad termicznymi i radarowymi absorberami w sektorze cywilnym, np. w lotnictwie i telekomunikacji. Długoterminowo, zdolność do szybkiego dostosowywania maskowania do różnych środowisk może wpłynąć na taktykę operacyjną, zmniejszając skuteczność wroga w precyzyjnym ostrzale i rozpoznaniu.

Komentarz Redakcji

Berberys 3.0 pokazuje, że innowacje nie muszą pochodzić z wielkich laboratoriów zachodnich – polska inżynieria potrafi zaskoczyć nawet najnowocześniejsze systemy rozpoznania. Jednocześnie rośnie ryzyko, że maskowanie stanie się nową bronią w wyścigu technologicznym, a nie jedynie środkiem obronnym.