BIZNES

Złoty traci siłę: Czy koniec trendu realnej aprecjacji polskiej waluty?

Analiza

Polski złoty, który przez ostatnie trzy lata prezentował się jako jedna z najsilniejszych walut na świecie, przeżywa obecnie diametralną zmianę trendów. W przeciwieństwie do nominalnego kursu EUR/PLN, który osiągnął historyczne minima w 2025 roku, realny kurs efektywny (REER) złotego – uwzględniający różnice inflacyjne między Polską a strefą euro – nadal pozostawał na wysokim poziomie. Jednak po styczniu 2026 roku, kiedy złoty osiągnął swoją najwyższą wartość realną od 2008 roku, sytuacja zaczęła się zmieniać. Przyczyną są przede wszystkim wojny celne USA, a następnie izraelsko-amerykański atak na Iran, który wywołał destabilizację na rynkach globalnych i osłabił złotego. W tym samym czasie, inflacja w Polsce nadal przewyższa tempo wzrostu cen w strefie euro, co przez lata maskowało słabość nominalną złotego. Obecnie, mimo nominalnego osłabienia euro do poziomu 4,35 zł, analitycy nie przewidują powrotu złotego do dawnej siły. Według danych z Inwestycje.pl i FXMAG, dolar pozostaje mocny, a złoty nie ma szans na odzyskanie pozycji lidera wśród walut wschodnioeuropejskich. Dodatkowo, prognozy Bankier.pl wskazują, że dolar nie spadnie poniżej 4 zł, co potwierdza trwałe osłabienie złotego na tle globalnych trendów makroekonomicznych. Warto zauważyć, że poprzednie przypadki odwrócenia trendu aprecjacji złotego nie zakończyły się dla Polski korzystnie, co budzi obawy przed powtarzającymi się błędami polityki gospodarczej i monetarnej.

Kontekst i Tło

Obecne osłabienie złotego ma głębokie konsekwencje dla polskiej gospodarki, szczególnie w kontekście handlu zagranicznego, który w 60% zależy od strefy euro. Wysoki realny kurs złotego przez lata utrudniał eksport polskiego towarów, podnosząc ich cenę dla zagranicznych odbiorców. Teraz, gdy złoty traci na wartości, można spodziewać się wzrostu konkurencyjności polskich produktów, jednak kosztem wzrostu cen importowanych towarów, co może dodatkowo podgrzać inflację. Dla inwestorów osłabienie złotego oznacza większe ryzyko, zwłaszcza w kontekście rosnących stóp procentowych w USA, które przyciągają kapitały z rynków emergujących. Długoterminowo, sytuacja ta może wymusić na polskim rządzie i Narodowym Banku Polskim bardziej elastyczną politykę monetarną, aby zapobiec dalszemu osłabieniu waluty. Warto również zwrócić uwagę na rosnące napięcia geopolityczne, które mogą dodatkowo destabilizować rynki walutowe, zwłaszcza w regionie Bliskiego Wschodu. Dla społeczeństwa oznacza to wyższe koszty importowanych dóbr, od żywności po technologie, co może pogłębić nierówności społeczne.

Komentarz Redakcji

Polski złoty, który przez lata był ulubieńcem inwestorów dzięki realnej aprecjacji, okazuje się ofiarą własnych sukcesów. Nadmierna różnica inflacyjna między Polską a strefą euro zmasakrowała konkurencyjność naszego eksportu, a teraz, gdy złoty słabnie, nie ma jasnej strategii, jak to naprawić. Rząd i NBP śpią na wulkanie, podczas gdy globalne szoki walutowe mogą przynieść kolejne bolesne korekty. Czy to kolejny dowód na to, że Polska nie potrafi zarządzać własną walutą bez szkód dla gospodarki?