WIADOMOŚCI

Ziobro pożegnał się z polityką: Sąd skasował jego partie. Co oznacza koniec Solidarnej i Suwerennej Polski

Analiza

Warszawski Sąd Okręgowy podjął decyzję o wykreśleniu z rejestru dwóch partii politycznych związanych z postacią Zbigniewa Ziobry – Solidarnej Polski oraz Suwerennej Polski. Postanowienie z 9 października 2026 roku, choć nie jest jeszcze prawomocne, oznacza praktyczny koniec działalności tych ugrupowań, które od lat funkcjonowały jako polityczne platformy bliskie środowisku byłego ministra sprawiedliwości. Solidarna Polska powstała w 2012 roku po odejściu Ziobry i jego zwolenników z Prawa i Sprawiedliwości, jednak jej rola jako konkurencyjnego ugrupowania okazała się krótkotrwała. Już w kolejnych wyborach, w 2014 roku, zdobyła zaledwie 3,98% głosów, a w latach 2015, 2019 i 2023 jej kandydaci startowali wspólnie z list PiS. W 2023 roku nastąpiła zmiana nazwy na Suwerenną Polskę, jednak formalnie ugrupowanie nie zdołało odróżnić się od macierzystej partii. Według źródeł z otoczenia Ziobry, brak składek członkowskich i wysokie koszty formalnego rozwiązania partii skłoniły do zaprzestania składania sprawozdań finansowych, co stało się przyczyną wykreślenia z rejestru. Ziobro, który od kilku lat nie uczestniczy aktywnie w polityce krajowej, po uzyskaniu azylu politycznego na Węgrzech, a następnie w Stanach Zjednoczonych, nie odwołał się od decyzji sądu. Jego sytuacja osobista oraz brak wsparcia finansowego były kluczowymi czynnikami w procesie likwidacji tych struktur politycznych. Według politologa Rafała Chwedoruka z Uniwersytetu Warszawskiego, Solidarna Polska nie zdołała zbudować wystarczająco wyraźnej odrębności, pozostając w cieniu PiS, co ostatecznie przyczyniło się do jej marginalizacji i zaniku.

Kontekst i Tło

Decyzja sądu o wykreśleniu partii Ziobry z rejestru oznacza symboliczny koniec ery politycznej, którą reprezentowały te ugrupowania. W praktyce oznacza to, że środowisko Ziobry straciło ostatnie formalne struktury partyjne, które mogłyby służyć jako platforma do dalszej działalności politycznej. Dla polskiego systemu partyjnego jest to kolejny przykład fragmentacji i zaniku mniejszych ugrupowań, które nie zdołały utrzymać się na rynku politycznym. W dłuższej perspektywie może to również wpłynąć na dynamikę wewnętrzną PiS, które od lat korzystało z wsparcia politycznego i kadrowego ze strony środowisk związanych z Ziobrem. Brak tych struktur może osłabić pozycji PiS w przypadku ewentualnych podziałów wewnętrznych. Ponadto, likwidacja tych partii może być sygnałem dla innych mniejszych ugrupowań, które borykają się z problemami finansowymi i brakiem stabilnego wsparcia społecznego. W kontekście obecnej sytuacji politycznej w Polsce, gdzie dominują duże partie, takie jak PiS i KO, zanik mniejszych struktur może przyspieszyć proces konsolidacji, ale również zwiększyć ryzyko marginalizacji głosów niezadowolonych z obecnej oferty politycznej.

Komentarz Redakcji

Koniec partii Ziobry to nie tylko formalne wykreślenie z rejestru, ale i dowcip losu, który pokazuje, jak szybko nawet najpotężniejsze struktury polityczne mogą zniknąć z mapy, gdy przestaną być finansowo i społecznie opłacalne. Ziobro, który przez lata kształtował polską politykę, dziś obserwuje jej zmiany z amerykańskiego wygnania. To nie tylko jego porażka, ale i kolejny dowód, że w polityce nic nie jest pewne – nawet dla tych, którzy wydawali się niezwyciężeni.